De uitnodiging van Lilith om nog meer buiten de lijntjes te kleuren… Donderdag was de laatste avond van de vrouwenjaarcirkel.
We sloten af in verbinding met de zomer. Dit seizoen wat zo verbonden is met het mannelijke vuur in jezelf. In het volle licht gaan staan. De wereld instappen met jouw talenten.
En dat kan wiebelig en spannend zijn, om daarvoor te gaan staan. Ooit kreeg ik een stok van Wiebe Zevenbergen. Ik snap steeds beter waarom. De stok komt ongeveer tot mijn kin.
De stok ging mee donderdagavond. Ga staan… Ik zag het nog half als een talking stick. En dat is het niet. Het is een staf en het gaat over de leiding nemen, gaan staan en zichtbaar worden.
En wat heb ik mezelf lang verstopt. Teruggehouden. Klein gemaakt. Wat zat ik in een klein hoekje. Vooral willen passen in wat ik dacht dat hoorde.
Bij de start van de cirkel was Lilith er als archetypische energie. Eva ook trouwens. Ze weefden door het jaar heen. Zo ook op de laatste avond, lilith en de donkere godinnen.
Niet echt donker natuurlijk want zo hebben wij ze bestempeld. Ze brengen licht in jouw schaduwdelen. In dat wat jij onder water duwt.
De boodschap van Lilith was: kleur nog meer buiten de lijntjes! Ook al vinden de brave en nette meisjes in jou dat onwennig. Rauwe echte aardse energie die er zin in heeft! Die uit mij stroomt. Zo’n bruisend bekken wat oude lijntjes doet opschuiven.
Wat ruimte maakt in mij, voor datgene wat ik wil.
Boosheid buiten de lijntjes
Sensualiteit buiten de lijntjes
Verdriet buiten de lijntjes
Kleding buiten de lijntjes
Me uiten buiten de lijntjes
Zo’n heerlijke echtheidsbom!
In het kort… dag zelfcensuur
Nog meer welkom van mezelf in de volle breedte
Een ongoing huiswerkje.
Doe je mee?
Laatste klap op manuscript
Over veiligheid en onveiligheid
Landen
Het lijkt zo romantisch
Uit de winterslaap, spelen in de lente
Belichaamde marketing, the way out is in.