Deze foto is van 10 jaar geleden. In deze periode tekende ik verhalen op in het Rotterdamse over laaggeletterdheid. Ik genoot van de gesprekken, van het echte contact en de kracht en kwetsbaarheid van de mensen.
En nu? Nu schrijf ik nog steeds. Verhalen vertel ik ook nog. En dan vooral mijn verhaal. Over mijn reis en onderweg zijn met de thema’s seksualiteit en intimiteit.
De vrouwenjaarcirkel thuiskomen in je bekken voor 2025/’26 heb ik stopgezet. De juf zijn en anderen faciliteren voelt nu niet passend.
Dus deed ik een uitnodiging…
Hierbij een uitnodiging van mij. Om dichterbij te komen en om samen met andere vrouwen bedding te geven aan mijn verlangen naar: me gedragen weten, zachtheid, in de diepte en verbinding elkaar ontmoeten. In echtheid, precies zoals het is.
Het schrijven van mijn boek, mijn binnenkant naar buiten brengen is een kwetsbaar proces. Mijn ik vraagt om extra omhulling, support en een warme deken aan veiligheid. Leunen, inademen, tanken. Ook klein kunnen zijn en soms helemaal klaar met het faciliteren van anderen. Balans vinden tussen geven en ontvangen.
Op eigen benen
Deze cirkel gaat over op eigen benen staan en elkaar vanuit deze plek ontmoeten. De plek waar je jezelf draagt én inbrengt. Een cirkel waar we verantwoordelijkheid nemen voor onze eigen veiligheid.
Daarnaast weet ik ook al een tijd, dat iedereen precies op haar eigen plek heeft te staan en dat het dan pas stroomt en beweegt voor het grotere geheel. Deze cirkel beoogt precies dit. Ga op eigen benen staan en raak elkaar vanuit deze gegronde en uitgelijnde energie aan en dan gaat er van alles, of juist alles… bewegen!
En vandaag heb ik de cirkel rondgemaakt en gaan we begin oktober onderweg!
Ik ben heel benieuwd.
En ik ben benieuwd of meer vrouwen deze beweging ook voelen.
Laatste klap op manuscript
Landen
Het lijkt zo romantisch
Over veiligheid en onveiligheid
Uit de winterslaap, spelen in de lente
Belichaamde marketing, the way out is in.