Winter ik ben er niet zo goed in

De winter ik ben er niet zo goed in. Of, de winter daar groei ik graag in, net zoals in een te grote winterjas. Ik beweeg graag mee met de seizoenen. De winter, daar vind ik elk jaar een extra verdieping in. Donker. Minder doen. Meer zijn.

Mijn woord van de afgelopen tijd en van de komende maanden is… rust. Elke keer een stap heel dichtbij, daar ligt voor mij het goud. Mijn lijfelijke impuls in het nu volgen. Niet mijn hoofd laten beplannen en maar uiting proberen te geven aan het hoe.

Schrijven is fijn. Dansen. Delen. Vrijen. Verven. Wandelen ook.

***

Winter

Ik weet het nog niet zo

Je voelt wat klein

Dichtbij en beperkend

Ik wil van alles

En het kan nog niet

Wil nog niet

Het kan nog niet lopen

Ook niet rennen

Wel kent het een grote hartslag

Zo groot dat ik er stil van wordt

En nu pas hoor ik het…

De sneeuw maakt stil

Dempt kattenpootjes

Fietst en rijdt

Sneeuwvrij glinsterend

Schuivend door de bocht

Winter ik weet het nog niet zo

Zo veel wil ik vastpakken

Begroeten

Uit de grond kijken

Mijn kin op mijn handen

Mijn buik wat koud op de aarde

Ik kan beter wat anders doen

Anders kijk ik teveel

Naar de buitentv

En niet naar binnen

Winter ik weet het nog niet zo

Ik werd ziek

En gaf me over

Ik startte en stuiterde weer

De bank op

Winter ik word onrustig van je donker

En van je sneeuwse licht

Winter wil je me een beetje helpen?

Om meer in mijn bere holletje te kruipen

En me goed genoeg te voelen met niks

Met open handen te zijn

Winter kun je me helpen met vertrouwen

Vertrouwen dat mijn zaadjes

Precies zo groeien als ze willen groeien

Winter kun je me vasthouden in je armen

Met je warme dekens van aandacht

En liefde

En ontspannen warme lijven

Kussen samen op het ijsraam blazen

Afbeelding: Winter, Alphonse Mucha 1896.